Alweer een tijdje thuis

Het is alweer ruim een half jaar geleden dat ik aankwam in Madrid. Zoals dat wel vaker gaat met mij, groeien de herinneringen naarmate het langer geleden is. Nog niet zo lang geleden had ik erge heimwee naar de tocht, de rust en stilte en de eenvoud van het bestaan. De eerste twee weken moest ik mezelf nog uitputten, was het doel Madrid op de fiets en buffelde ik me ongans door het gure Franse land. Na die twee weken veranderde het doel. Een mooie fietstocht richting Madrid. Een veel beter en ook zeer haalbaar doel. Daarmee waren de grootste zorgen op de dag: hoe lang duurt de helling nog? Stop ik nu voor pauze? Stop ik straks voor een pauze? Stop ik nu en straks voor een pauze?

Van alle herinneringen is die het sterkst. De rust, de stilte, de eenvoud van het bestaan. Ook hellingen konden mij niet meer frustreren, die waren er gewoon, net als ik, ik was er ook gewoon.

Het fietsen, dagelijks sporten, de overweldigende natuur en het dag in en dag uit buiten zijn verveelde ook nooit. Maar het gezin dat in Nederland wachtte en naar Madrid vertrok om me op te halen, dat miste ik wel.

Ik raad het iedereen aan, vooral als de verantwoordelijkheden groot en de hectiek sterk is, ga er een tijdje uit. Bepaal zelf de tijd, bepaal zelf wat je wilt doen, maar zorg ervoor dat het lang en uitdagend genoeg is om echt tegen jezelf aan te lopen en dan rust te vinden. En, ook vanuit eigenbelang, doe dat met enige regelmaat, je wordt er beter van!

 

Floris

Prima bankje hier!
Prima bankje hier!

2 gedachten over “Alweer een tijdje thuis”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *