Een jaar draaien…

Daar lag ik dan. Na lang wikken en wegen ontslag genomen en het avontuur tegemoet. Om tijdens een volleybalwedstrijd stevig geblesseerd op de bank te belanden. Voor het eerst zonder baan, zonder werkgever en zonder arbeidsongeschiktheidsverzekering. Gelukkig gaan wij zelden over glad ijs en hadden we een worst-case-scenario uitgewerkt. Dat hebben we niet helemaal in hoeven zetten.

De eerste opdracht was om een samenwerkingsverband te helpen met het zoeken naar de nieuwe koers. Daar stond ik met krukken Deed Democracy in te zetten om de mensen verder te helpen. Na de eerste volgde een tweede, ditmaal om als klankbord voor een directeur te dienen.

Inmiddels is mijn 12e offerte zojuist de deur uit gegaan:

  • Deep Democracy inzetten om mensen in gesprek te brengen;
  • Workshop Deep Democracy voor leidinggevenden;
  • Coachen/ klankborden van directeuren;
  • Interim-management op cluster 4 school;
  • Strategisch Beleid opstellen voor een Stichting;
  • Studiedag visie-missie op een basisschool;
  • ouderavond/ stakeholders bijeenkomsten.

Ik wilde diversiteit in mijn nieuwe baan. Nou dat is gelukt. Ik wilde heel graag binnen twee jaar ook buiten het onderwijs aan de slag. Eveneens gelukt.

Verder wilde ik graag samenwerken met verschillende partijen:

Ik leer als een dolle, ben gek op alle plekken waar ik mag komen, iedere dag anders. Leuke mensen ontmoet, goede gesprekken gevoerd en veel mogen leren.

Is dan alles koek en ei? Nee, zeker niet. Ik vind het soms erg zoeken naar wat ik moet doen. Wie ik eens zal bellen met welke vraag. De twijfel, de aarzeling om een offerte de deur uit te doen (klopt het? kan ik dit? is het niet teveel?). Of om mezelf uit te nodigen voor koffie bij iemand uit het netwerk. In Deep Democracy hebben we het over “kissing them over the edge” als een groep aarzelt bij een besluit of volgende stap. Ik moet mezelf regelmatig ‘over the edge kissen’. Lastig vind ik dat.

 

Jaar twee is begonnen! Ik ben benieuwd. Gaan wij samen aan de slag? Klik hier…

 

Floris